Eğitimin neferleri

Lena

New member
TEK BAŞINA DEV KADRO
İzmir’in Çeşme ilçesine bağlı lldır köyü İlkokulu öğrenci sayısı yetersizliğinden 2013 yılında kapandı. Yalnızca bir öğrenci eksik olduğu için eğitime devam edemeyen köy okulundaki 9 öğrenci taşımalı eğitim kapsamında komşu köylere gönderildi. Bu yıl okul 23 öğrenci ile yine hayata döndü. Eylül ayında okula atanan müdür Serdar Aydın binanın yenilenmesinden, paklığına bahçe düzenlenmesinden sınıfların tefrişine kadar her şeyiyle birden fazla vakit tek başına kimi vakit de köyde yaşayanların yardımlarını alarak ilgilendi. burayı küçük bir Sonuçta Ildırı köy okulu küçük bir kolej görünümü kazandı. Tek başına okulun hem yöneticisi, hem öğretmeni birebir vakitte hizmetlisi olan Serdar Öğretmen şunları söylüyor:


İNŞAAT VAKTİ YERDE YATTIM
“Eylül ayında okula atandım. Sınıfların ve okulun durumu pek parlak değildi. İnsaat çalışmaları için köylülerle bir arada çalıştık. Evvel sınıfları temizledik, okulu boyadık. Akabinde sarsıntıdan etkilenen bir okulun sıralarını, akıllı tahtalarını ve öbür eşyalarını buraya getirdik. Teknik çalışmaları tamamladıktan daha sonra kütüphanenin kurulması, sınıfların düzenlenmesi üzere işler vardı. 12 Eylül’de okulların açılmasına kadar fazlaca süratli bir biçimde çalıştık. İnşaat sırasında anasınıfında kendime bir yer yapmıştım, yerde uyuyordum. Okulun açılışından daha sonraya kalan işler için de veliler dayanak oldu. Benim hala 24 saatim okulda geçiyor. Okulun yalnızca müdürü değilim, her branşta öğretmeni, hizmetlisi, tamircisi, muhasebecisiyim de.”

TECRÜBELİ BİRLEŞTİRİLMİŞ SINIF ÖĞRETMENİ
45 yaşındaki Serdar öğretmenin annesi de sınıf öğretmeni. Lise senelerında denizci olmak istemiş lakin üniversite imtihan tercih formunda annesi gizlice tercihlerini silip sınıf öğretmenliği yazınca, mukadderatından kaçamamış. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi mezunu olan Serdar Aydın, 24 yıldır öğretmenlik yapıyor. Lakin onun deneyim alanı köy okulları ve birleştirilmiş sınıflar. Daha evvel Bingöl, Çanakkale, İstanbul ve İzmir’in öteki bir köy okulunda misyon yapmış. Deneyimi olmayanların birleştirilmiş sınıflarda öğretmenlik yapmasının fazlaca güç olduğunu belirten Serdar öğretmen, meslektaşlarına yararı dokunsun diye birleştirilmiş sınıflar için 5 bin sayfalık ortasında aktifliklerin de olduğu akademik bir çalışma hazırlamış. Bilhassa köy okullarına atanmak istediğini söyleyen Serdar öğretmen, “Buraya gelmeyi ben istedim. İlkokul 2,3 ve 4’üncü sınıf öğrencilerini bir ortada okutuyorum. Hepsinin algısını birebir anda açık tutmak epeyce güç. Hepsiyle özel olarak ilgileniyorum. Okul saatleri bittiğinde çocukları meskene göndermiyorum. Zeka oyunları, İngilizce ya da gereksinimleri olan başka alanlarda da onları desteklemek için çalışmalar yapıyoruz. Daha da neler yapabilirim diye düşünüyorum. Balıkçılardan aldığımız ağlarla kaleler yaptık spor yapabilsinler diye. Hem akademik tıpkı vakitte toplumsal açıdan onları desteklemek için daima daha fazlasını yapmak istiyorum. Okul denize sıfır olduğu için önümüzdeki günlerde havalar ısındığında çocukları su sporlarına yönelecekleri aktivitelerle desteklemek istiyorum“ diyor.


MUSTAFA’NIN YOLDAŞI
Mustafa Yiğit Kırşan İzmir’de yaşıyor. Babası Erkan Kırşan özel bir firmada yönetici, annesi Nermin Kırşan ise Mustafa’nın özel durumu niçiniyle mesken hanımlığını seçmiş eski bir sıhhat çalışanı. Mustafa’nın sıhhat meseleleri hayatının birinci günlerinde teşhisi koyulan geçmeyen “yeni doğan sarılığı” ile başlıyor. Üniversite birinci sınıf öğrencisi teyzesi Mustafa’ya karaciğerini vererek ona yeni bir hayat ikram ediyor. Fakat karaciğer naklinden daha sonra bebek Mustafa’ya Lenfoproliferatif hastalık tanısı temalıyor. Bu kere de çocuk yaşta kemoterapiyle tanışıyor. Mustafa hekimlerin uğraşıyla hayata tutunuyor.

MUSTAFA KIRMIZI ÇİZGİM OLDU
Mustafa bu güçlü bir seyahati geride bırakarak yaşıtlarından bir yıl geç de olsa i2017 yılında ilkokula başlıyor. Lakin geçirdiği kuvvetli yıllar onu vakit zaman eğitim hayatından alıkoyuyor. Karşıyaka’da bulunan Nebahat Alparslan Karadavut İlkokulu’nda sınıf öğretmeni Şeyma öğretmen ile tanışması da hayatının değişmesine niye oluyor. Şeyma öğretmen şunları söylüyor:
“Mustafa’ya her baktığımda kendi kızlarımı görüyor, onun için daha fazlasını yapmak istiyordum. Okuldaki arkadaşlarından geri kalmasını istemiyordum. Okula gelemediği uzun aralıklar oluyordu. halbuki okuldan ve hayattan kopmaması gerekiyordu. Bir gün annesiyle sohbetimiz sırasında ‘Siz Mustafa’nın sağlıyla ilgilenenin, onun düzgün olmasının sağlayın, gerisini düşünmeyin. Ben akademik olarak onun muvaffakiyetini sağlayacağım’ dedim. bu biçimdece Mustafa’nın sıhhatinin el verdiği günlerde ona ders vermeye başladım. daha sonra ortamızda öbür bir bağ olmaya başladı. Ben onlarının meskeninin bir ferdi, Mustafa’da kızlarımın kardeşi üzere oldu. Bir gün Mustafa dalağı şiştiği için kaşıntı krizine girmişti. Bedeni kabarmıştı fakat dersi bırakmak istemedi. Ben de bir yandan soğuk kompres yapıp öteki yandan derse devam ettim. Bunun üzere epey fazla anımız var. Her hafta en az 3-4 gün yanındaydım. Bugün artık 6’ıncı sınıfta ve geçen yıl ortaokula başladığında öğretmenlerinin onu akademik olarak kâfi görmüş olması benim için her şeye bedeldi. Ömrüm yettikçe Mustafa’nın yanındayım.”

FOTOĞRAFIMIZI YANIMDA TAŞIYORUM
Mustafa ise yaşadıklarını şu biçimde lisana getiriyor: “Şeyma öğretmen ile vakit ortasında kurduğumuz bağ epey güçlü. Sınıfta çektiğimiz bir selfiemiz vardı. Tek fotoğrafımızdı bu biçimde. Hastaneye gideceğim ya da ağır bakımda olduğum vakit içinder o fotoğrafı yanıma almak beni daha kuvvetli kılıyor. Ailemden biri üzere hissediyorum. Artık ailem, hekimlerim ve Şeyma öğretmen yardımıyla daha da sağlıklıyım. Birtakım sorunlar devam ediyor lakin daha da düzgün olacağım. Büyüyünce de beyin cerrahı olmak istiyorum. Zira ben epeyce çektim diğerleri çekmesin.”


SON İSTEĞİNİ YERİNE GETİRDİLER
Melisa Işık Hacıosmanoğlu’nun çabucak hemen iki yaşındayken ayaklarının üstüne basamadığını fark eden ailesi, yaklaşık bir yılı hastanede geçirdi. Uzun süren tetkik ve tedavilerin akabinde tabipler Melisa’nın ailesine hiçbir anne babanın duymasını istemeyecekleri makus haberi verdiler; Melisa’nın bu dünyada sayılı günleri kalmıştı. Bu süreçte 4 yaşına yaklaşan Melisa’nın ise tek isteği vardı; bütün çocuklar üzere okula gidebilmek. Bir gün ailesine “Benim hiç öğretmenim olmayacak mı” dedi. Babası Enis Hacıosmanoğlu da kızının durumunu ve son dileğini İzmir Vilayet Ulusal Eğitim Müdürlüğü’ne aktardı. Bunun üzerine harekete geçen Narlıdere Merkez Anaokulu Müdürü Filiz Kaplan, okul öncesi öğretmeni Songül Sever ve rehberlik öğretmeni Hülya Akman la birlikte Melisa’nın öğretmeni oldu. Onun yaşına uygun etkinlikler hazırladılar, hastanede Melisa’ya öğretmen oldular.

ÖĞRETMENLERİM NEREDE BABA
Filiz Kaplan, “Bize bu talep geldiğinde hiç düşünmeden kabul ettik. Bir çocuğa takviye olabilmek bizim için fazlaca kıymetliydi. Hastane odasına gittiğimizde Melisa ile tanıştık. Onunla hamur oynadık, parmak boyasından fotoğraf yaptık. Artık onu okulumuzun duvarına astık. Daha epeyce çalışma planlamıştık fakat olmadı. Çok üzgünüz fakat en azından son isteğini yerine getirebildik” dedi. Melisa, öğretmenleriyle yalnızca iki sefer bir ortaya gelebildi. Baba Hacıosmanoğlu da yaşanan süreçle ilgili şunları söylemiş oldu: “Melisa Işık ölmeden iki hafta evvelden ‘Ben okula girmek istiyorum, ne vakit gideceğim’ diye sayıkladı. ‘İnşallah giderim, öğretmenlerim olur’ dedi. Tahminen o gidemedi ancak epeyce kıymetli, hakkı ödenmez öğretmenlerimiz Melisa Nur’a geldiler. Kızımın son isteğini yerine getirdiler. Son nefesini verdiği günün sabahında ‘Öğretmenlerim nerede baba’ dedi. ‘Gelecekler kızım haftasonu, dinleniyorlar’ dedim. Gece saat 02.00’de ise ellerimde melek oldu. Meleğime eli değmiş değmemiş tüm öğretmenlerimizin Öğretmenler Günü’nü kutlarız.”


BUGÜNÜN SİMGESİ AYŞENUR ÖĞRETMEN

Okulunda terör saldırısına kurban giden 22 yaşındaki öğretmen Ayşenur Alkan, bugünkü 24 Kasım Öğretmenler Günü’nün de simgesi oldu.

Bugün 24 Kasım Öğretmenler Günü… Ayşenur Alkan, çabucak hemen 22 yaşında, mesleğinin başında genç bir öğretmendi. Mefkureleri, hayalleri vardı… Meslektaşlarıyla, öğrencileriyle Öğretmenler Günü’nü kutlayacaktı. Lakin pazartesi günü PKK/YPG’li teröristlerce Gaziantep’in Karkamış ilçesine düzenlenen roketli akına, epeyce sevdiği okulunda yakalandı. Öğretmenler odasındaydı. Büyük bir gürültüyle patlayan camlar, Ayşenur öğretmeni hayattan koparıp aldı. Şehit Öğretmen için dün Şırnak’taki 709 okulda anma merasimi düzenlendi. Şükrü Geliş Ortaokulu’ndaki merasime katılan Vilayet Ulusal Eğitim Müdürü Mirza Tetik “Eğitimciler tüm toplumun kıymetidir. Eğitimci demek bedel demektir. Öğretmenleri maksat almak alçaklıktır” dedi.